Tien appartementen, twee blokken, een school aan de overkant, ongeruste buurtbewoners en een ploeg die geen Nederlands spreekt. Op de werf van Residentie Kruisbeemden in As draait alles om één ding: goed met mensen omgaan. We gingen op bezoek bij William Driessen, die via Engenius als projectleider aan de slag is bij VW Bouw, onderdeel van Jaraco.
Op de hoek van de Hoogstraat en de doodlopende Kruisbeemdenstraat komt een kleine, rustige residentie met tien appartementen. Er komt een blok van zes langs de Hoogstraat en een blok van vier langs de Kruisbeemdenstraat. De twee gebouwen staan los van elkaar, maar zijn ondergronds verbonden door een gemeenschappelijke kelder met voor elk appartement een eigen parkeerplaats en berging. Bovenop die kelder komt een tuin die de twee blokken met elkaar verbindt.
Dat klinkt eenvoudig, maar het is geen makkelijk perceel. Tussen de voor- en achterkant zit bijna twee meter hoogteverschil. Daarom moest de kelder dieper en groter dan gewoonlijk.
Projectleider, werfleider en alles daartussen
Op een werf van deze grootte is er geen aparte werfleider. “Ik ben alles hier”, lacht William. Bestellingen, planning, materiaal, de komst van de kraan… tot de nagel die in de plank wordt geklopt, regelt hij alles zelf. William komt elke dag langs, meestal ’s avonds na kantoor. Dat is makkelijk, want hij woont zelf maar een paar minuten van de werf.
Na enkele jaren als werfleider in de woningbouw werkte William vijf jaar als stabiliteitsingenieur. Hij weet perfect wat een balk kan dragen, maar hij weet ook hoe het is om ’s morgens in alle vroegte op de werf te staan. Die combinatie is zijn sterkte.
Communicatie is de helft van de job
Wat meteen opvalt: William praat met iedereen. “Vlot kunnen communiceren met heel verschillende mensen, dat is voor mij de basis van de job”, zegt hij. “Je moet ervoor zorgen dat iedereen weet wat er gebeurt”.
Recht tegenover de werf ligt de Gemeentelijke Basisschool As. De vloerplaat storten kon alleen op 1 september, net de eerste schooldag. Dus begon de ploeg om 5 uur ’s ochtends. Zo was het zware werk grotendeels achter de rug voor de eerste ouders en kinderen aan de schoolpoort stonden. Dat vraagt wat extra moeite, maar het zorgt voor veel goodwill in de buurt.
De ruwbouwploeg komt uit Oekraïne en Polen. Engels spreken ze niet, en zelfs cijfers in het Engels liggen moeilijk. Hoe communiceer je dan? “Met het plan in de hand, wijzen naar de getallen en er met de meter naast gaan staan.” Als hun baas er is, gaat het via hem. Als hij er niet is, moet William het zelf opvolgen. Daarom controleert hij elke dag of alles goed is. “Als een voeg aan de ene kant een centimeter afwijkt en aan de andere kant drie, dan moet je dat meteen zien.”
Voor William gaat het er niet om wie gelijk heeft, maar om wat er gedaan raakt. “Ik praat veel met mensen en probeer ze betrokken te laten voelen”, zegt hij. Een goede relatie met onderaannemers is voor hem minstens zo belangrijk als de technische kant van de job.
Water bij de wijn
Een voorbeeld van de voorbije weken: voor het plaatsen van de staalliggers stond de kraan op een maandag gepland, maar dat liep niet zoals gehoopt. “Als ik echt voet bij stuk had gehouden, had ik niks bereikt.” In plaats daarvan schoof William de planning één dag op. Zo kwam er geen discussie, geen duurdere oplossing met een torenkraan en geen gespannen relatie met de partners. Op korte termijn kan het werken als je je zin doordrijft, maar op lange termijn gaat dat niet.
Empathie en oplossingsgericht denken zijn voor William geen extraatjes, maar gewoon hoe je een werf goed laat draaien. Dat is niet iedereen gegeven. Op Kruisbeemden zie je wel dat het werkt.
Het profiel dat een werf nodig heeft
Technisch sterk zijn is één ding. William kent stabiliteit, plannen en uitvoering door en door. Maar wat deze werf echt vooruithelpt, is zijn manier van omgaan met mensen. Hij luistert naar de buren en houdt rekening met de school. Met de ploeg vindt hij altijd een manier om zich verstaanbaar te maken. Bij onderaannemers zoekt hij een oplossing in plaats van een discussie.